رسول خداصلي الله عليه و آله و سلم به اميرالمؤمنين فرمود: «أنا مدينة الحكمة وهي الجنّة وأنت يا عليّ بابها» ؛ من شهر حكمتم و اين حكمت بهشت است و اي علي تو درِ اين بهشتي. اين جمله به اين معنا نيست كه اطراف شهر ديوار است و فقط گوشه‏اي از آن دري است، بلكه همه اطراف اين شهر در است و هر كس از هر راه بخواهد، به من مي‏رسد، ولي تا از تو نگذرد به من نمي‏رسد. بايد اول به حضور تو بيايد و بعد به من راه پيدا كند.

رسول خداصلي الله عليه و آله و سلم فرمودند: «إنّ حلقة باب الجنّة من ياقوتةٍ حمراء علي صفائح الذهب فإذا دقّت الحلقة علي الصفحة، طنّت وقالت: يا علي» . وقتي بهشتيان وارد بهشت مي‏شوند، كوبه در را مي‏كوبند و به اصطلاح دقّ‏الباب مي‏كنند، زيرا درزدن خود نوعي رعايت ادب براي مهمان است، كسي كه به جايي وارد مي‏شود، گرچه در بسته نباشد، بهتر است در بزند. در بهشت باز است، ولي مؤمنان اهل بهشت كه وارد مي‏شوند، در مي‏زنند. وقتي بهشتي كوبه در را مي‏كوبد، اين صدا شنيده مي‏شود: ياعلي ياعلي! طنين كوبه «ياعلي» است.

مرحوم علاّمه طباطبايي(رضوان‏الله‏عليه) در شرح اين حديث و اين‏كه چرا صداي كوبه در بهشت يا علي است، مي‏فرمودند: مهمان وقتي به خانه‏اي مي‏رود، صاحب خانه را صدا مي‏زند. اگر صاحب‏خانه نام معيني داشته باشد، مهمان همان نام معيّن را مي‏برد. صاحب بهشت و مهمانداربهشت علي‏ بن ابي‏طالب(سلام‏الله‏عليه) است. از اين‏رو، صداي كوبه در بهشت هم «ياعلي» است. چون هر كس به بهشت مي‏رود، در سايه هدايت و رهبري اين خاندان و مهمان اين خاندان است.